Recenzje gier

MARVEL Cosmic Invasion + The Siege of Castle Doom – recenzja. Doctor Doom daje tej bijatyce drugie życie

Mikołaj Czerwiński11 min czytania
MARVEL Cosmic Invasion – Doctor Doom i Invisible Woman z polem siłowym walczą z przeciwnikami

Wolverine właśnie skończył okładać grupę kosmicznych robali, Spider-Man przelatuje nad ekranem, a gdzieś z boku Venom próbuje zrobić porządek z kolejnymi przeciwnikami. Wszystko dzieje się jednocześnie, pół ekranu zasłaniają efekty specjalne i przez moment trudno nawet zauważyć, kto właściwie kogo bije. Jest głośno, kolorowo i trochę absurdalnie. Czyli dokładnie tak, jak powinno być w porządnej bijatyce z superbohaterami Marvela.

MARVEL Cosmic Invasion to produkcja, która od początku wiedziała, czym chce być. Żadnego otwartego świata, setek znaczników na mapie czy rozbudowanego systemu ekwipunku. Wybieramy bohaterów, idziemy w prawo i robimy porządek z kolejnymi przeciwnikami. Proste? Owszem. Ale w rękach studia Tribute Games taka formuła potrafi wciągnąć na całe popołudnie. Wydawcą gry jest Dotemu.

Podstawowa gra ukazała się 1 grudnia 2025 roku. Niemal rok później, 10 listopada 2026 roku, otrzymaliśmy The Siege of Castle Doom – drugie płatne rozszerzenie po dodatku z Cyclopsem i The Thingiem – które wreszcie próbuje rozwiązać największy problem oryginału: co właściwie robić, kiedy zobaczyliśmy już wszystkie poziomy?

I choć nie wszystko w nowym dodatku działa idealnie, to właśnie teraz Cosmic Invasion wydaje się znacznie bardziej kompletną grą.

Marvel w najlepszym wydaniu. Tym pikselowym

Jeśli graliście w Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge, od razu rozpoznacie styl Tribute Games. Twórcy ponownie sięgnęli po klasyczne bijatyki automatowe, ale tym razem wykorzystali znacznie większe możliwości uniwersum Marvela.

Historia koncentruje się na Annihilusie i jego Fali Anihilacji, która zagraża całemu wszechświatowi. Superbohaterowie muszą połączyć siły, żeby powstrzymać inwazję. To właściwie wszystko, co trzeba wiedzieć o fabule.

I dobrze, bo trudno wyobrazić sobie coś gorszego niż bijatykę, która co kilka minut zatrzymuje akcję na długie rozmowy o ratowaniu galaktyki.

MARVEL Cosmic Invasion – Spider-Man, Storm i inni bohaterowie walczą na ulicy miasta

Kampania prowadzi przez 16 etapów, odwiedzając zarówno znajome miejsca, jak i bardziej kosmiczne zakątki świata Marvela. Pojawiają się Wakanda, Genosha czy Savage Land, a po drodze spotykamy całą kolekcję przeciwników znanych z komiksów.

Największą atrakcją jest jednak obsada.

Podstawowa wersja oferuje 15 grywalnych bohaterów. Są oczywiście Spider-Man, Wolverine, Captain America i Iron Man, ale znalazło się również miejsce dla mniej oczywistych postaci, takich jak Beta Ray Bill, Phyla-Vell czy Cosmic Ghost Rider.

To świetna decyzja. Marvel to znacznie więcej niż bohaterowie, których regularnie oglądamy w kinie, a Tribute Games znakomicie wykorzystuje ten fakt.

MARVEL Cosmic Invasion – Venom, Captain America i Wolverine w walce z kosmicznymi przeciwnikami

Każda postać ma własny charakter walki. Wolverine dobrze radzi sobie z agresywnym atakowaniem na krótkim dystansie, Storm pozwala kontrolować większy obszar, a Spider-Man nadrabia mobilnością i szybkością. Różnice są odczuwalne, nie sprowadzają się tylko do innych animacji tych samych ciosów.

Dwóch bohaterów to znacznie więcej zabawy

Najważniejszym pomysłem Cosmic Invasion jest system Cosmic Swap. Przed rozpoczęciem poziomu wybieramy dwie postacie, między którymi możemy przełączać się podczas walki.

Nie chodzi przy tym wyłącznie o zmianę bohatera, kiedy jeden ma mało zdrowia. Możemy wzywać partnera do wykonania dodatkowego ataku, przedłużać kombinacje i łączyć umiejętności, które normalnie nie miałyby okazji współpracować.

To właśnie tutaj gra pokazuje pazur.

Zamiast bez końca wciskać jeden przycisk, zaczynamy eksperymentować. Jeden bohater podrzuca przeciwnika, drugi kontynuuje atak w powietrzu. Potężniejsza postać może zajmować się większymi wrogami, podczas gdy szybsza pozwala utrzymać kontrolę nad całym ekranem.

System jest wystarczająco prosty, żeby każdy mógł zacząć się dobrze bawić po kilku minutach, ale daje sporo miejsca na doskonalenie kombinacji.

MARVEL Cosmic Invasion – czterech graczy walczy jednocześnie na czerwonej planszy

Szczególnie dobrze wypada to podczas kooperacji dla maksymalnie czterech osób, lokalnie albo przez internet. Kiedy kilku graczy jednocześnie korzysta z dwóch bohaterów, na ekranie dzieją się rzeczy, których nie powstydziłby się najbardziej przesadzony komiksowy crossover.

Niestety, ten chaos bywa też problemem. Przy większej liczbie postaci i przeciwników trudno czasami rozpoznać, gdzie dokładnie znajduje się nasz bohater. Walki z latającymi wrogami potrafią dodatkowo irytować, ponieważ nie zawsze łatwo ocenić ich pozycję względem naszej postaci.

Zdarza się, że wyprowadzamy świetnie wymierzony atak, który mija cel dosłownie o kilka pikseli. W szybkiej bijatyce takie momenty naprawdę potrafią zepsuć humor.

Świetna kampania, która kończy się zbyt szybko

Podstawowe Cosmic Invasion można ukończyć w około trzy godziny. Jak na klasyczną bijatykę arcade nie jest to nic nadzwyczajnego, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że gra kończy się właśnie wtedy, kiedy zaczynamy naprawdę dobrze poznawać swoich ulubionych bohaterów.

Oczywiście są dodatkowe wyzwania, znajdźki, rozwój postaci i tryb Arcade, który pozwala ponownie przejść przygodę z różnymi modyfikatorami. Problem w tym, że po kilku podejściach znamy już większość poziomów i przeciwników.

Sam rozwój bohaterów również nie daje wielkich możliwości. Zdobywanie poziomów zapewnia dodatkowe zdrowie, energię i pasywne bonusy, ale nie pozwala tworzyć zupełnie nowych stylów walki.

Do tego dochodzi nierówny poziom trudności. Niektóre starcia z bossami potrafią zaskakująco mocno dać w kość, po czym kolejne etapy okazują się znacznie łatwiejsze. Zamiast wyraźnie rosnącego napięcia otrzymujemy kampanię, która momentami sprawia wrażenie nierówno wyważonej.

Nie zmienia to faktu, że samo okładanie przeciwników jest fantastycznie satysfakcjonujące. Brakowało tylko czegoś, co pozwoliłoby cieszyć się tym systemem dłużej.

I właśnie tutaj na scenę wchodzi Doctor Doom.

The Siege of Castle Doom. Wreszcie jest po co wracać

Nowe DLC nie ogranicza się do kilku dodatkowych poziomów. Zamiast tego dostajemy osobny tryb rozgrywki oparty na powtarzalnych wyprawach przez zamek Dooma, Doomstadt.

Cel jest prosty: przebić się przez kolejne pomieszczenia, zebrać potrzebne zasoby i dotrzeć do Victora von Dooma, zanim jego urządzenie, Cosmic Inductor, osiągnie pełną moc.

Zasady szybko okazują się bardziej interesujące.

MARVEL Cosmic Invasion – wybór jednych z kilku drzwi w zamku Dooma

Po oczyszczeniu areny wybieramy jedne z dostępnych drzwi, które prowadzą do kolejnego wyzwania. Nie wiemy dokładnie, jaka walka czeka za nimi, ale oznaczenia pozwalają ocenić potencjalne nagrody.

Możemy skierować się do pomieszczenia oferującego nowe wyposażenie, wybrać wydarzenie ze specjalnymi zasadami albo poszukać możliwości leczenia. Są również drzwi zapewniające dodatkowe baterie oraz areny, na których możemy przez pewien czas korzystać z nieskończonej amunicji lub energii Focus.

I nagle coś, co wcześniej sprowadzało się głównie do wybierania ulubionej pary bohaterów, zaczyna przypominać lekkiego roguelite’a.

Najbardziej podoba mi się to, że nie każda nagroda jest równie przydatna w danym momencie. Kiedy drużyna ma niewiele zdrowia, możliwość leczenia może być znacznie cenniejsza od kolejnego ulepszenia obrażeń. Z kolei przed trudniejszą walką warto zastanowić się, czy nie lepiej zainwestować w wyposażenie.

Co ciekawe, w pomieszczeniu leczącym tylko jeden gracz może skorzystać z odpowiednich przedmiotów. W kooperacji prowadzi to do całkiem zabawnych, ale też ważnych decyzji. Kto najbardziej potrzebuje pomocy? Czy ratujemy najsłabszego bohatera, czy tego, który ma największe szanse utrzymać drużynę przy życiu?

Takich drobnych pomysłów brakowało podstawowej kampanii.

Doom nie lubi, kiedy ktoś marnuje jego czas

W Castle Doom nie możemy jednak bez końca wybierać najbezpieczniejszej drogi.

Nad całą wyprawą wisi licznik Siege Gauge, odzwierciedlający rosnącą przewagę Dooma. Porażki i niepowodzenia mogą pogarszać sytuację, a wraz ze wzrostem zagrożenia przeciwnicy stają się coraz niebezpieczniejsi. Jeżeli wskaźnik się zapełni, wyprawa kończy się niepowodzeniem.

MARVEL Cosmic Invasion – walka ze sługami Dooma w zamkowej sali

Żeby temu zapobiec, zbieramy baterie, czyli ogniwa energetyczne, które ładują Stabilizator – najnowszy wynalazek Reeda Richardsa. Pozwala on powstrzymywać plan Dooma i zdobywać dodatkowe ulepszenia.

Do dyspozycji oddano 12 perków związanych z ofensywą, obroną i możliwościami taktycznymi. Możemy zwiększać skuteczność ataków, poprawiać przeżywalność albo wybierać rozwiązania lepiej pasujące do konkretnego zestawu bohaterów.

Wreszcie rozwój postaci ma bardziej odczuwalny wpływ na przebieg walki. Zamiast zdobywać kolejny niewielki bonus do statystyk, podejmujemy decyzje, które mogą zmienić sposób prowadzenia całej wyprawy.

MARVEL Cosmic Invasion – laboratorium Reeda Richardsa i wybór modyfikatorów

Dochodzi też rozwój między podejściami. W laboratorium Reeda odblokowujemy nowe wyposażenie, wydarzenia i modyfikatory, które pojawią się podczas kolejnych prób.

Nie jest to system tak rozbudowany jak w najlepszych roguelite’ach, ale dobrze pasuje do szybkiego charakteru Cosmic Invasion. Nie trzeba spędzać kilkunastu minut na analizowaniu ekwipunku. Wybieramy ulepszenie i wracamy do walki.

Szkoda tylko, że losowość nie zawsze przynosi równie interesujące decyzje. Niektóre nagrody są wyraźnie bardziej przydatne od pozostałych, przez co wybór bywa pozorny. Z czasem zaczynamy też poznawać schematy kolejnych wydarzeń, a element zaskoczenia stopniowo słabnie.

Nowi bohaterowie, stary dobry chaos

The Siege of Castle Doom dodaje również dwie grywalne postacie: Invisible Woman oraz Doctora Dooma.

Oboje świetnie pasują do obsady, a ich umiejętności naprawdę wnoszą coś nowego.

MARVEL Cosmic Invasion – Invisible Woman walczy z przeciwnikami w zamku Dooma

Susan Storm skupia się na polach siłowych, kontrolowaniu przeciwników i zabezpieczaniu przestrzeni. Potrafi unieruchamiać wrogów, co doskonale współgra z bohaterami dysponującymi mocnymi atakami obszarowymi. Jej umiejętności szczególnie dobrze wypadają podczas kooperacji, kiedy można przygotować przeciwników pod kombinacje wykonywane przez innych graczy.

Doctor Doom jest zupełnie inny. Wolniejszy, cięższy i znacznie bardziej bezpośredni. Korzysta z technologii oraz mistycznych zdolności, potrafiąc zadawać poważne obrażenia zarówno z bliska, jak i na dystans. Jego magiczne pułapki dodają odrobinę taktyki do zwykłego okładania przeciwników.

MARVEL Cosmic Invasion – Doctor Doom strzela wiązką energii na księżycowej planszy

Wybór między tymi postaciami dobrze pokazuje, dlaczego system Cosmic Swap jest tak udany. Możemy połączyć agresywnego Dooma z kimś bardziej mobilnym albo wykorzystać Susan Storm do kontrolowania pola walki, podczas gdy drugi bohater zajmuje się eliminowaniem przeciwników.

Co ważne, nowych bohaterów można wykorzystać również w podstawowej kampanii.

Dzięki temu DLC nie ogranicza się wyłącznie do własnego trybu. Daje również nowy powód, żeby wrócić do wcześniejszych etapów i przetestować kolejne kombinacje.

Więcej zawartości, ale niekoniecznie więcej różnorodności

Największa słabość The Siege of Castle Doom ujawnia się po kilku wyprawach.

Choć twórcy przygotowali wiele wariantów starć, pułapek i wydarzeń, większość czasu spędzamy w tej samej fortecy. Kolejne korytarze i sale zaczynają wyglądać znajomo, a powtarzające się grupy przeciwników tracą element zaskoczenia.

To szczególnie widoczne w porównaniu z podstawową kampanią, która regularnie zmieniała scenerię. Tam przechodziliśmy z jednego zakątka uniwersum Marvela do drugiego. Tutaj dominują wnętrza zamku Dooma.

Nie jest to wielka wada podczas pierwszych podejść. Nowe pułapki, Doomboty, ruchome platformy czy fragmenty wykorzystujące niekorzystne warunki pogodowe skutecznie urozmaicają rozgrywkę.

Z czasem jednak zaczynamy dostrzegać powtarzalność.

Pojedyncza wyprawa potrafi również trwać znacznie dłużej niż zwyczajna sesja arcade. Gdy nie uda się dotrzeć do końca, konieczność ponownego przechodzenia części podobnych pomieszczeń może zwyczajnie męczyć.

W dodatku zabrakło mi odważniejszych zmian w samych przeciwnikach. Nowi wrogowie i zagrożenia są mile widziani, ale większość walk nadal opiera się na tych samych schematach, które poznaliśmy w podstawowej wersji.

The Siege of Castle Doom zapewnia więc więcej powodów do powtarzania rozgrywki, ale nie zawsze daje wystarczająco dużo niespodzianek, żeby każda wyprawa wydawała się naprawdę inna.

To ważna różnica.

Komiks, który wygląda jak gra z automatów

Jednego Tribute Games nie można odmówić: studio świetnie rozumie estetykę klasycznych komiksów Marvela.

Pixel art wygląda znakomicie. Bohaterowie mają charakterystyczne sylwetki, animacje są pełne energii, a efekty specjalne potrafią zamienić zwykłą potyczkę w widowiskową scenę.

MARVEL Cosmic Invasion – Silver Surfer i Thor walczą z Sentinelem

Co ważne, twórcy nie próbują nadmiernie upodabniać postaci do ich filmowych odpowiedników. Cosmic Invasion czerpie przede wszystkim z komiksów, dzięki czemu ma własny, bardzo wyrazisty styl.

Równie dobrze wypada muzyka Tee Lopesa. Dynamiczne utwory świetnie napędzają walkę, a nowe kompozycje przygotowane do dodatku pasują do bardziej złowrogiej atmosfery zamku Dooma.

Nie wszystko jest jednak idealne. Przy czterech graczach na ekranie potrafi panować prawdziwy bałagan, a duża liczba efektów utrudnia czasami dostrzeżenie nadchodzącego ataku. Niektóre starcia wymagają wtedy bardziej szczęścia niż precyzji.

Brakuje też polskiej wersji językowej. Nie jest to szczególnie rozbudowana fabularnie produkcja, ale przy tylu bohaterach i komiksowych nawiązaniach lokalizacja byłaby mile widziana.

Czy warto kupić The Siege of Castle Doom?

Jeśli macie już MARVEL Cosmic Invasion i lubicie wracać do ulubionych bohaterów, nowy dodatek jest bardzo sensownym zakupem.

Za stosunkowo niewielką kwotę dostajemy dwie udane postacie, nowy tryb, dodatkowe wyposażenie i rozwój między wyprawami. Przede wszystkim pojawia się coś, czego podstawka naprawdę potrzebowała: możliwość regularnego grania bez konieczności powtarzania dokładnie tej samej kampanii.

Nie oznacza to jednak, że The Siege of Castle Doom całkowicie zmienia charakter gry.

Jeśli nie spodobał wam się podstawowy system walki, rozszerzenie raczej was nie przekona. Nadal spędzamy większość czasu na przemieszczaniu się po dwuwymiarowych arenach i eliminowaniu kolejnych grup przeciwników.

Jeżeli jednak problemem była wyłącznie ograniczona zawartość po ukończeniu historii, DLC stanowi bardzo dobrą odpowiedź.

Mam tylko nadzieję, że twórcy będą dalej rozwijać ten pomysł. Tryb wypraw z większą różnorodnością lokacji, przeciwników i naprawdę zaskakujących modyfikatorów mógłby stać się czymś znacznie większym.

Podsumowanie

MARVEL Cosmic Invasion to jedna z najbardziej udanych współczesnych bijatyk w starym stylu, a The Siege of Castle Doom sprawia, że wreszcie mamy więcej powodów, żeby do niej wracać.

Podstawowa gra zachwyca świetnym systemem walki, ogromną różnorodnością bohaterów i przepiękną pikselową oprawą. Najwięcej przyjemności daje eksperymentowanie z parami postaci oraz wspólne przechodzenie etapów ze znajomymi.

Rozszerzenie nie naprawia wszystkich problemów, ale zdecydowanie poprawia żywotność produkcji. Wprowadza interesujące decyzje, losowe wyzwania i system ulepszeń, którego brakowało oryginałowi.

Największy niedosyt pozostawia powtarzalność zamkowych lokacji oraz fakt, że roguelite’owa formuła nie zawsze oferuje wystarczająco duże różnice między kolejnymi podejściami.

Mimo to trudno nie docenić, jak dobrze oba elementy współpracują ze sobą. Podstawka daje fantastyczny system walki, a DLC wreszcie pozwala wykorzystać go w nieco ciekawszy sposób.

MARVEL Cosmic Invasion od początku miało wszystko, czego potrzebuje dobra bijatyka arcade: świetnych bohaterów, widowiskowe ataki, przyjemne sterowanie i masę komiksowego charakteru. Brakowało jedynie odpowiednio dużej zawartości, żeby tę zabawę utrzymać na dłużej.

The Siege of Castle Doom nie jest rewolucją, ale trafia dokładnie w ten problem. Nowy tryb bywa powtarzalny, a jego roguelite’owe mechaniki mogłyby być głębsze, jednak daje grze drugie życie.

Najlepsze jest to, że nawet po kilkunastu podejściach nadal potrafi sprawić przyjemność zwykłe rzucenie przeciwnikiem przez pół ekranu, przełączenie bohatera i zakończenie kombinacji potężnym atakiem specjalnym.

Doctor Doom chciał przejąć kontrolę nad wszechświatem. Przy okazji sprawił, że Cosmic Invasion stało się znacznie lepszą grą.

MARVEL Cosmic Invasion kosztuje na Steamie 127 zł, a dodatek The Siege of Castle Doom – 34,49 zł. W chwili pisania recenzji obie pozycje są przecenione: podstawka do 95,25 zł, a rozszerzenie do 31,04 zł. Gra nie ma polskiej wersji językowej. Znajdziecie ją na stronie gry na Steamie, dodatek na stronie The Siege of Castle Doom, a więcej informacji na oficjalnej stronie gry.